1. W dwóch ogólnopolskich pismach - "Fakcie" i "Newsweeku" przypuszczony został atak na "Sprawę dla reportera".

   Według obu gazet podobno ma powstać (choć jeszcze nie powstało) jakieś stowarzyszenie pokrzywdzonych przez program Elżbiety Jaworowicz, maja być wniesione jakieś pozwy, nie wiadomo tylko jeszcze przeciw komu, do kogo i o co.

   Na czele ruchu pokrzywdzonych ma podobno stanąć mieszkanka Radomska pani Olga Chobot.

   1. Mam dość Kaczyńskiego i PiS-u !

   Mam dość szarpania ich i rozwlekania na wszystkie strony świata w telewizjach, gazetach, radiach. W lodówkach i żelazkach jeszcze ich nie ma, ale to tylko kwestia czasu. !

   Kaczyński to, śmo, owo!  PiS tamto, siamto, owamto!, Od rana do wieczora wszędzie!Tego się nie da słuchać! Ludzie, czy wyście powariowali?

   2. Ja owszem, mógłbym żalić się na PiS, bo ma on negatywny wpływ na moje losy, Z jego poręki  zostałem ponownie europosłem i teraz męczę się i haruję dla Ojczyzny, choć jako adwokat, nieco już wypromowany, mógłbym harować mniej, a zarabiać więcej. Mam powody, a jednak się nie użalam. A wy?

   1. Na pojęcie postępu i nowoczesności w rolnictwie w Polsce patrzy się ciągle przez komunistyczne okulary. W czasach PRL-u za postępowe uznawano wszystko co wielkie. Za nowoczesne i postępowe uważane były spółdzielnie produkcyjne i PGR-y, natomiast rodzinne gospodarstwa chłopskie uważane były za syndrom zacofania. Zapyziały chłop na furmance ciągnionej przez chudego konia – to był stereotypowy obraz i symbol niedostosowania polskiej wsi do nowych czasów.

   Ten stereotyp myślenia o wsi pokutuje do dziś. Nierzadko słychać żale, ze polska wieś zmienia się zbyt wolno, że jeszcze się nie zamieniła z gospodarstw rodzinnych w wielkie farmy. Niektórzy by chcieli, aby Polska w 6 lat po wejściu do UE składała się już wyłącznie z tysiąchektarowych farm i boleją, że jeszcze tak się nie stało.

   2. Tymczasem w Europie w szybkim tempie zmienia się sposób postrzegania rolnictwa, zmienia się wizja jego rozwoju. W debatach w Parlamencie Europejskim coraz częściej i dobitniej mówi się o tym, że potrzebujemy rolnictwa zrównoważonego, chroniącego środowisko i klimat, produkującego zdrową żywność.

   Jest to zresztą zjawisko nie tylko europejskie, ale i światowe. Zdrowa ekologiczna żywność jest coraz chętniej kupowana i coraz bardziej poszukiwana. Konsumenci  gotowi są płacić więcej, byleby mieć pewność, że kupują żywność zdrową. Zaczyna się doceniać wartość i znaczenie małych gospodarstw jako miejsca produkcji zdrowej żywności i alternatywy dla rolnictwa farmerskiego.