1. Na pojęcie postępu i nowoczesności w rolnictwie w Polsce patrzy się ciągle przez komunistyczne okulary. W czasach PRL-u za postępowe uznawano wszystko co wielkie. Za nowoczesne i postępowe uważane były spółdzielnie produkcyjne i PGR-y, natomiast rodzinne gospodarstwa chłopskie uważane były za syndrom zacofania. Zapyziały chłop na furmance ciągnionej przez chudego konia – to był stereotypowy obraz i symbol niedostosowania polskiej wsi do nowych czasów.

   Ten stereotyp myślenia o wsi pokutuje do dziś. Nierzadko słychać żale, ze polska wieś zmienia się zbyt wolno, że jeszcze się nie zamieniła z gospodarstw rodzinnych w wielkie farmy. Niektórzy by chcieli, aby Polska w 6 lat po wejściu do UE składała się już wyłącznie z tysiąchektarowych farm i boleją, że jeszcze tak się nie stało.

   2. Tymczasem w Europie w szybkim tempie zmienia się sposób postrzegania rolnictwa, zmienia się wizja jego rozwoju. W debatach w Parlamencie Europejskim coraz częściej i dobitniej mówi się o tym, że potrzebujemy rolnictwa zrównoważonego, chroniącego środowisko i klimat, produkującego zdrową żywność.

   Jest to zresztą zjawisko nie tylko europejskie, ale i światowe. Zdrowa ekologiczna żywność jest coraz chętniej kupowana i coraz bardziej poszukiwana. Konsumenci  gotowi są płacić więcej, byleby mieć pewność, że kupują żywność zdrową. Zaczyna się doceniać wartość i znaczenie małych gospodarstw jako miejsca produkcji zdrowej żywności i alternatywy dla rolnictwa farmerskiego.

   Polski wymiar sprawiedliwości ma szanse zapisać się w księdze Guinnessa. Oto staruszek, mający lat 91, głuchy jak pień i niewiele kojarzący z tego świata, został skazany przez sąd za kradzież drzewa w lesie. Skądinąd - w lesie własnej córki, która w ramach opieki nad starym ojcem oddała go pod prokuratora, a ten z kolei oddał go pod sąd.

   Sąd okazał się łaskawy i karę pół roku więzienia zawiesił warunkowo na dwa lata, wyrażając przy tym pogląd, że ta łagodna kara jednak spełni swoje cele wychowawcze i wdroży skazanego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego.

   Obecnie staruszek jest wychowywany przez kuratora.

   1. Jednak nie powinienem pisać zbyt przewrotnych tekstów, bo niektórym czytelnikom robię w głowach wiatrak i zamiast refleksji wzbudzam agresję. OK, postaram się nie dręczyć państwa zbyt trudnymi łamigłówkami intelektualnymi.

   2. Pani Izyda, która akurat za moimi żartami nadążą, pyta skąd we mnie, chłopskim dziecięciu, ten permanentny sarkazm?

Odpowiem ryzykownie i odważnie - są sprawy, o których wolę pisać z sarkazmem niż z orgazmem.

Zwłaszcza w pisaniu o Rosji tego drugiego jest ostatnio nazbyt wiele.

   1. Czytam wiadomość z portalu Onet.pl i oczom nie wierzę:

"...W rocznicę tragedii w Biesłanie, w Osetii Północnej, przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek zapowiedział, że listownie zwróci się do prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa z prośbą o wyjaśnienie wszystkich okoliczności dramatu z września 2004 roku...."

   2. Wyjaśnienie okoliczności dramatu? A jakich to okoliczności, Panie Przewodniczący?

Przecież władze rosyjskie przeprowadziły śledztwo i wszystkie okoliczności zostały obiektywnie i rzetelnie wyjaśnione. Szkoła została zaatakowana, potem odbita, terroryści zginęli, szturm został przeprowadzony profesjonalnie. Kilkaset dzieci owszem, poległo, ale szturmujące oddziały OMON nie ponoszą za to żadnej winy. Wszystkiemu byli winni martwi terroryści.

Co Pan chce wyjaśniać, Panie Buzek?